خامنه‌ای: باید خون گریست بر جامعه‌ی که احتمال رهبر شدن من در آن مطرح شود/ مجلس خبرگان سال ۶۸

 ویدیویی از جلسه مجلس خبرگان برای انتخاب سید علی خامنه‌ای به مقام رهبری و ولایت فقیه؛ خرداد ۱۳۶۸ شاهد علوی، روزنامه‌نگار، با انتشار قسمتی از ویدئویی که از جلسه مجلس خبرگان در سال ۱۳۶۸ برای انتخاب رهبر جمهوری اسلامی در اختیار دارد، نوشت: خامنه‌ای در این جلسه می‌گوید: باید خون گریست بر جامعه‌ی اسلامی که احتمال [رهبر شدن] کسی مثل من در آن مطرح شود... مساله رهبری من اشکال فنی و اساسی دارد... فارغ از اینکه من حقیقتا لایق این مقام نیستم و این را بنده می‌دانم و شاید آقایان هم بدانند اصلا به لحاظ فنی این قضیه (رهبر شدن من) اشکال دارد. رهبری (من)، رهبری صوری خواهد بود نه رهبری واقعی. من نه از لحاظ قانون اساسی و نه از لحاظ شرعی برای بسیاری از آقایان حرفم حجیت حرف رهبر را ندارد، این چه رهبری خواهد بود؟ قانون اساسی که می‌گوید مرجع، حالا یا مرجع شأنی یا مرجع فعلی، آن که حالا هیچی. از لحاظ شرعی هم، حجیت قول رهبر در صورتی است که آن کسی که می‌خواهد به حرف او عمل کند او را فقیه و صاحبنظر در امور دین بداند، خوب الان در همین جلسه چند نفر از آقایان آمدند صحبت کردند و تصریح کردند که بنده صاحب‌نظر نیستم. همین آقای آذری [قمی] که اسم من را اول بار در این جلسه آوردند، بنده اگر حکم بکنم ایشان قبول خواهند کرد؟ قطعا قبول نمی‌کنند... من به هر حال مخالفم... اکبر هاشمی رفسنجانی: من واقعا آقای خامنه‌ای را صاحبنظر جدی در مسائل فقهی می‌دانم امانه اینکه ایشان الان رفته باشد همه مسائل را استنباط کرده باشند. یعنی الان اگر یک مساله اجتماعی برای کشور مطرح شود و ایشان بخواهد نظر فقهی پیدا بکند، با همان روش سنتی نه مشکل، با یک مقدار کار کردن و یک مقدار کمک گرفتن از کسانی که منابع [فقهی] را... چون (ایشان) وقت ممکن است نداشته باشند، کمک کنند به ایشان برای پیدا کردن مصادق، ایشان می‌تواند به نظر (نظر فقهی اجتهادی) برسد... دیگر بحث هم نمی‌کنیم، آقایانی که با رهبری جناب آقای خامنه‌ای تا رفراندوم، این موقت است البته، دائمی نیست، قیام بفرمایند.

حالا باید برای کدام دردمان خون بگریم ؟؟

برای دختران تن فروشمان یا جوانان تحصیل کرده بیکارمان

برای کارگران بی حقوق مان یان برای کارآفرینان ورشکسته مان

برای مادرانی که هنوز هم چشم به راه آمدن فرزند در بند مانده سیاسی شان هستن

یا برای آزادی زندانیانی که جرمشان فقط  طلب آزادی هست

یا برای سفره های خالی

برای جوانانی که  ترک وتن می کنن

یا برای پول هایی که برای سوریه و فلسطین و عراق و ... هزینه می شود و هم وطنی که نان شب ندارد

نمی دارنم برای کدامین دردمان خون بگریم

ولی

می دانم همه مشکلات مملکتم از بی مسئولیتی آنانیست که حتی خود نیز به بیکفایتی خود آگاهند.